
Internetcaf
Het draadloos internet op de camping wil nog niet echt, alhoewel het al een tijdje in de planning schijnt te zitten.
Maar dat betekent dat ik het uitje naar het internetcaf
Het draadloos internet op de camping wil nog niet echt, alhoewel het al een tijdje in de planning schijnt te zitten.
Maar dat betekent dat ik het uitje naar het internetcaf
De schoolvakantie is begonnen.
Tim is vrij, Lotte een weekje naar Berlijn, Mick naar zijn geliefde Aubenton waar hij weer een paar weken de handen uit de mouwen gaat steken voor het bouwen aan de theaterschoo, Marco moet nog 3 weken werken. Dat wat ik nog moet doen kan vanachter de computer, dus eigenlijk overal.
Op het plan stond daarom twee weken kamperen met Tim bij Eerbeek.
Het weer gooide roet in het eten, want hoe ik ook ontkende, de weersverwachtingen voor de eerste week waren dramatisch en kamperen in de stromende regen is wel stoer maar niet echt leuk.
Na een stevige stimulans van Marco -ik wist voor mezelf veels te veel bezwaren op te werpen- viel een erg lekker besluit: kamperen ja, maar dan op de favoriete camping in de bergen bij Nice.
Ik rijd niet veel en 1300 kilometer met kind alleen rijden, das een behoorlijk stuk.
Maar het vooruitzicht ondanks de verwachtingen dit jaar toch op “mijn” camping te kunnen zijn en de aanmoedigingen van Marco,deden het werk.
Gewapend met het luisterboek “Rafael” van Jan Eilander togen Tim en ik samen op pad.
Ik leerde in
Vrijdag lopend naar het concert van Keane, zaterdag op de fiets naar de Dijk, hopelijk een klimaatneutraal cultureel weekend zo, want Live Earth heb ik weinig van meegekregen.
Naats De Dijk in de Heineken Music Hall, tegelijkertijd Sensation White in de Arena.
Dat leidde tot een mooie waterscheiding ter hoogte van de Febo: rechts kleur ging naar de Dijk, links alleen maar wit. Voorwaar een bijzonder gezicht.
Al 20 jaar fan en ontelbare concerten later, dacht ik heel even tijdens het concert dat het naast comfortabel vertrouwd toch ook weinig nieuw was, maar ik had beter mogen weten. Het concert op 070707 was niet alleen het laatste van Mike Booth van de Hot Haarlemmerdijk Horns waarvan De Dijk op een mooie manier afscheid nam; op de knieen spelend naar de sterblazer toe.
Dat wisten we, dus zaten we er ook een beetje op te wachten “nee hoor het concert is echt nog niet afgelopen want ze hebben nog geen afscheid genomen van Mike”.
Maar toen Huub met behoorlijke trots als surprise act Solomon Burke aankondigde, ging de boel echt los.
Burke moet door 4 man het podium opgedragen worden en is een enorme massa vlees, maar zodra hij zijn mond opendoet en gaat zingen, vergeet je dat allemaal en ga ik plat.
Het was maar kort, maar afsluitend met “Everybody needs somebody” was het een opwindend cadeau tijdens een als vanouds prachtig concert van De Dijk.
Met extra aandacht vanwege het project waarbij ik betrokken ben, keek ik zaterdag tussen het schoonmaken door naar de live registratie van de opening van het nieuwe gebouw van de OBA.
Mooi om zo vanuit thuis mee te kunnen kijken, de wens om daar straks een dagje rond te gaan dwalen en het ook echt zelf mee te maken werd er extra door gevoed.
Ik ga eerst even twee weekjes weg, maar dan trek ik er ook snel een dagje voor uit.
Ik zag alle mooie beelden van de omgeving, het gebouw, de details, een voorlezende prinses die daarmee automatisch sprookjesprinses wordt.
Mooi moment was daarnaast ook het ridderen van OBA directeur Hans van Velzen.
Mensen krijgen wel vaker lintjes, maar Hans van Velzen is volgens mij de eerste “geridderde” die zijn “ridderslag” zo vaak als hij maar wil “on demand” via het internet kan herbeleven, dat is toch wel een grappige gedachte.
Met angst en beven vanwege het weer, maar toch….
Vrijdagavond Keane in het Westerpark.
Eten bij vriendjes in Westerpark, buiten soms wel soms niet droog, elkaar overtuigen dat we wel degenlijk zin hadden.
Maar dan…..
Lopend terwijl je de muziek al hoort naar het Westerpark.
Vanwege setting en locatie leek het meer op een festivalterrein dan op een concertplek.
De festivalmode varieerde van doorzichtig regenplastic, lichtblauw plastic of gezellig knalgeel en een enkele zeiljas.
Bij de toegang en hele rits aan weggegooide plu’s want die mochten niet mee (terecht!).
Met achter het podium zicht op de spoordijk waar zich de gratis luisteraars met plastic zeiltjes en plu’s hadden verzameld, met regelmaat een blauw gele trein langs kwam rijden en rechts de contouren van het stadsdeelkantoor, zag het er prachtig uit.
Waarschijnlijk was het vooral de regen die me deed denken aan eerdere festivals, maar toch wel supergaaf dat je lopend naar het concert kan en niet helemaal naar Landgraaf of Torhout hoeft te rijden.
Het regende eigenlijk best wel vaak en soms zelfs hard, maar we maalden er niet meer om toen we er eenmaal waren en al die regenpakjes schept uiteindelijk toch een hele goede band.
Het concert was gaaf, Keane had medelijden met de natte luisteraars en meldde zeer regelmatig hoe gaaf ze het vonden hier te zijn en dat wij er ook waren, helemaal goed.
De schoolzomervakantie begon nat en mat.
Het schooljaar had (te) lang geduurd en het regende zwaar toen de vakantie begon.
Waar er normaal gesproken op de laatste schooldag een uitgelaten stemming heerst, klonk er nu onder de diverse plu’s een benepen “tot op de camping”.
Maar…….het is vakantie!
Je zal mij niet horen ontkennen dat ik mijn stadsdeelplekkie best een beetje mis: midden tussen de mensen het onderwijs en de instellingen in.
Vandaag vanuit mijn functie binnen de Raad van Toezicht van Dock op werkbezoek naar een aantal Amsterdamse projecten, voel ik me dan ook weer helemaal lekker.
Bijna alleen maar projecten van buiten ons stadsdeel dus oude betrokkenheid met nieuwe horizonten.
Met het Dockbusje naar het Jongerensteunpunt in Geuzenveld, onze chauffeur in opperbeste stemming want Geuzenveld won gisteren de Stadspelen en ook Dock was daar ondersteunend bij aanwezig. Daar maakten we kennis met de trajectbegeleiding, het Steunpunt, de sociale activering en een stukje netwerk 12+ in actie.
Met foto’s wilde ik geen mensen in verlegenheid brengen, maar het www-tipbord boven de voor iedereen toegankelijke computers in het steunpunt vond ik wel een mooie:
Daarna verder naar De Werkplaatzz trajectbegeleiding in actie, een keuken waar ’s ochtends de catering werd aangeleerd onder begleiding van een 65+ kok en een leermeester: ook sport, sociale vaardigheden, taalles, sollicitatietraining en computervaardigheden horen in het vaste programma en daarnaast kun je als je wilt ook nog eens het diploma sociale hygiene behalen zodat je door kunt in de horeca. Het zag er imposant en geolied uit: de produkten van het caterwerk worden door de jongeren zelf uitgeserveerd en door het stadsdeel, de scholen, Dock zelf (het afgelopen kerstdiner voor de hele organisatie) en andere organisaties met liefde opgegeten.
Ook hier weer geen foto van klanten, maar een foto van een keuken waarin ik graag een dagje zou koken:
Na de werkplaatzz door naar Docklandz dat net op de 30e juni feestelijk geopend was met buurtfeest en barbeque(gecaterd door de werkplaatzz), een braakliggend terrein waar gedurende de zomer veel activiteiten voor jongeren georganiseerd worden met een huttendorp, een tentenkamp en de Dockbuzz, en daarnaast muziek en sportactiviteiten.
Ik moest voor zo’ n programma in de zomer vroeger naar de Kennemerduinen, in Geuzenveld kan het om de hoek:
Vanuit Docklandz naar het buurtpunt de Krijtmolen in de Baarsjes, ondertussen dichter bij huis. Hier kregen we een toelichting op de activiteiten van het opbouwwerk in de Baarsjes en Oud-West.
Lichtelijk afgeleid door de mooie gordijnen die er voor het raam hingen, hoorde ik veel over de werkwijze van het opbouwwerk van Dock, voor Oud-West jaren geleden reden om juist met hen in zee te gaan en voor mij reden om afgelopen jaar met veel plezier in de Raad van Toezicht te stappen.
Na het laatste onderdeel een eetpauze en daarna de vergadering van de RvT waar we het uitgebreid hebben gehad over de dynamische en kansen biedende omgeving waarin DOCK zich zeker met de komst van de WMO bevindt en wat dat voor de toekomst van DOCK kan betekenen.
De specualaties over de titel gingen al over en weer op het GroenLinkse web. Na de evaluaties van de PvdA en VVD, is nu ook de campagne-evaluatie van GroenLinks uit, met een hoopvolle titel als wens en uitdaging voor allen.
Kijk hier voor het rapport en de reactie van Femke Halsema
Zondagmiddag was ik aanwezig bij het afscheid van Stefan Vervaecke, jarenlang werkzaam voor het ABC, de ASKO, Oud-West en Oud-Zuid.
Ik kende Stefan als drijvende kracht binnen het DLO en het onderwijsachterstandsbeleid vanuit Oud-West. We werkten lang en prettig samen en waren het altijd verassend snel eens.
Ik maakte al meerdere recepties van Stefan mee: bij zijn afscheid in Oud-West en zijn ambstjubileum. Steeds viel maar weer op hoe Stefan gekend er gewaardeerd werd. Ik ken ook maar weinig mensen waarbij de bevlogenheid zo diep zit.
35 jaar in dienst voor het Amsterdamse onderwijs, drijfveer acher het Taalweb, coordinator kunsteducatie, onderwijsstimuleringsprojecten. Kortom een man met hart en ziel voor de mooie en goede dingen in het Amsterdamse Onderwijs met een passie voor Taal, achterstandsprojecten en cultuureducatie, geroemd tot op het belgisch internet Pauselijk Ereteken Pro Ecclessia et Pontifice
Tijdens het middaggedeelte van zijn afscheid waar ik helaas verstek moest laten gaan omdat ik heel erg leuk en per ongeluk ook passend bij Stefans drijfveren oefenpubliek zat te spelen bij de clownsworkshop van zoon Mick, kreeg Stefan een Pauselijk Ereteken Pro Ecclessia et Pontifice uitgereikt in de Oude Kerk vanwege zijn verdienste voor het Amsterdamse, maar ook in bijzonder voor het Katholiek Onderwijs.
Het verbaasde me helemaal niets om – zelfs al was het een weekendse zondag – op zijn receptie heel veel Amsterdamse Onderwijs en Cultuur en Politiek mensen tegen te komen, net zoals het me niets zal verbazen dat hij na zijn vakantie gewoon weer ergens met een nieuw project voor het onderwijs gaat beginnen.
In het opruimen van “het duizend dingen bakje” op mijn bureau, een glimlach.
Op moederdag kreeg ik zonder daar mee bezig te zijn bij buurthuis de Havelaar een zakje: “jij bent toch ook moeder?”
In het buurthuis waren op dat moment allemaal bandjes aan het spelen waardoor ik het zakje in mijn tas liet vallen en het eigenlijk vandaag pas voor het eerst met aandacht bekijk.
In het zakje met kleurige pilletjes, Mother’s Little Helper
(Jagger/Richards)
What a drag it is getting old
“Kids are different today,”
I hear ev’ry mother say
Mother needs something today to calm her down
And though she’s not really ill
There’s a little yellow pill
She goes running for the shelter of a mother’s little helper
And it helps her on her way, gets her through her busy day
“Things are different today,”
I hear ev’ry mother say
Cooking fresh food for a husband’s just a drag
So she buys an instant cake and she burns her frozen steak
And goes running for the shelter of a mother’s little helper
And two help her on her way, get her through her busy day
Doctor please, some more of these
Outside the door, she took four more
What a drag it is getting old
“Men just aren’t the same today”
I hear ev’ry mother say
They just don’t appreciate that you get tired
They’re so hard to satisfy, You can tranquilize your mind
So go running for the shelter of a mother’s little helper
And four help you through the night, help to minimize your plight
Doctor please, some more of these
Outside the door, she took four more
What a drag it is getting old
“Life’s just much too hard today,”
I hear ev’ry mother say
The pursuit of happiness just seems a bore
And if you take more of those, you will get an overdose
No more running for the shelter of a mother’s little helper
They just helped you on your way, through your busy dying
Alsnog bedankt, Kees
Als ik eerder in mijn bakje gekeken had, hadden deze pilletjes me aardig door de afgelopen tijd geloodst:)